Παρακολουθώντας τα βραδινά δελτία ειδήσεων ανακαλύπτει κανείς ότι το πρόβλημα της χώρας είναι οι μεταξύ υπουργών και κομματικών στελεχών αλληλοκατηγορίες, τα πισώπλατα μαχαιρώματα και όλος αυτός ο ευτελισμός που καταλαμβάνει περίοπτη θέση στα ΜΜΕ και μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτά είναι τα προβλήματά μας. Δυστυχώς όμως, για την πλειονότητα του ελληνικού λαού άλλα είναι τα προβλήματα και αυτοί περί άλλα τυρβάζουν. Η σκληρή πραγματικότητα είναι αυτή που βιώνουν καθημερινά εκατομμύρια συμπατριωτών μας, σε όλη την επικράτεια και, δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν φαίνεται φως στο τούνελ. Αυτή είναι η ποιότητα και αυτό το επίπεδο της δημόσιας συζήτησης; Αν το πιστέψουμε και το αποδεχθούμε θα στρέψουμε πάλι την πλάτη στην πολιτική από αφόρητη ανία –αν όχι για άλλο σοβαρότερο λόγο.
   Eίχαμε πιστέψει ότι η οικονομική κρίση, με τις μοιραίες επιπτώσεις της σε βασικούς αρμούς της λειτουργίας μιας χώρας, όπως η πρωτογενής παραγωγή, η εργασία, η ανεργία, το βιοτικό επίπεδο, θα μας έκανε να γίνουμε πιο σοβαροί και θα επανέφερε την πολιτική στη θέση της, στο κέντρο της σκηνής, εκεί όπου λαμβάνονται οι πολιτικές αποφάσεις, επικυρώνονται ως νόμοι και δίνονται λύσεις στα ουσιαστικά προβλήματα. Λύσεις για την παιδεία, για την υγεία και για την ασφάλεια των πολιτών που τόσο πολύ απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Αυτό δεν θα έπρεπε να είναι το βασικό μέλημα της κυβέρνησης;
   Φαίνεται ότι δεν καταλάβαμε ακόμη το μέγεθος της κρίσης. Και όμως, κάποιοι μας διαβεβαίωναν πριν από λίγους μήνες ότι η οικονομία μας είναι «θωρακισμένη» και δεν έχουμε ανάγκη. Πώς μια χώρα που εξαρτάται τόσο πολύ από τον δανεισμό μπορεί να έχει «θωρακισμένη» οικονομία; Τώρα επικαλούνται τον διεθνή χαρακτήρα της κρίσης, όχι τόσο για να επισημάνουν τη σοβαρότητά της όσο για να αναζητήσουν δικαιολογία και άλλοθι για δικά μας σφάλματα και ατέλειες, δηλαδή για το χρόνιο έλλειμμα βασικής πολιτικής. Την κρίση δεν μπορούμε να την αποτρέψουμε, μπορούμε όμως να τη διαχειρισθούμε, ώστε οι συνέπειές της να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο αρνητικές. Εκεί είναι που χρειάζονται η πολιτική και ο σχεδιασμός.