Βέβαια, ο πρόεδρος Bush προσπαθεί να πείσει τους συμπατριώτες του ότι δεν ήταν το «σύστημα» που απέτυχε ,αλλά εκείνοι που απέτυχαν ήσαν οι άνθρωποι.
Tις τελευταίες δεκαετίες οι πιστοί των μεταρρυθμίσεων του Reagan έχουν καταργήσει μια σειρά ζωτικών νόμων, έχουν παρεμποδίσει την έγκριση των τόσο αναγκαίων νέων ρυθμίσεων ή απλούστατα έχουν αρνηθεί να ασκήσουν την εξουσία που τους δίνει ο νόμος. Το ρυθμιστικό πλαίσιο για τράπεζες, ασφαλιστικές και εμπορεύματα είναι δυσλειτουργικό και πρέπει να εκσυγχρονιστεί.
Οι αποτυχίες, όμως, που μας οδήγησαν στην κακή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, δεν είναι ουσιαστικά διαρθρωτικής φύσεως. Με το να ισχυρίζεται κανείς πως είναι ακριβώς αυτό, είναι σαν να συγκαλύπτει τις βαθύτερες αποτυχίες και να ξεκινά με ψευδείς όρους την επικείμενη διαμάχη για τη μεταρρύθμιση του ρυθμιστικού πλαισίου.
Και μόνον στα μέσα του 2007, όταν άρχισε να σκάει η φούσκα της αγοράς στέγης, παρουσίασαν οι ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές τις κατευθυντήριες γραμμές τους για τα επισφαλή στεγαστικά δάνεια.
Παράλληλα, θέσπισε ένα είδος ασυλίας που διευκόλυνε την ανάληψη υπερβολικού κινδύνου, ο οποίος οδήγησε στην κρίση των επισφαλών στεγαστικών δανείων. Η τεράστια αυτή αλλαγή έγινε χωρίς καμία προσπάθεια να επιβληθούν ρυθμίσεις στη νέα κατάσταση που δημιουργείτο. Στα χρόνια του Bush η απορρύθμιση έφθασε στο αποκορύφωμά της χάρη στην ιδεολογία ότι οι αγορές γνωρίζουν καλύτερα και τα προβλήματα λύνονται από μόνα τους.
Σήμερα η Αμερική μαθαίνει με επώδυνο τρόπο ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Εξάλλου, στην Αθήνα χθες ο πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, δήλωσε σχετικά με τη διεθνή χρηματοοικονομική κρίση ότι δεν αγγίζει προς το παρόν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
Ο κος Καραμανλής υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος ώστε να διασφαλίσει και να εγγυηθεί το συμφέρον των πολιτών και πρόσθεσε ότι καταβάλλονται προσπάθειες, προκειμένου αυτή η κρίση να αντιμετωπιστεί με τις λιγότερες παρενέργειες για την οικονομία.
