Η Ε.Ε. είναι υπεύθυνη τόσο για την έξαρση και τη συνεχή ανατροφοδότηση του μεταναστευτικού και προσφυγικού φαινομένου όσο και για την κατάσταση που βιώνουν οι μετανάστες. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. έχουν τις δικές τους ευθύνες για τις εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που ζουν και εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα, βιώνουν ένα καθεστώς «ημιπαρανομίας» ή πλήρους «παρανομίας», είτε γιατί οι προϋποθέσεις ανανέωσης των αδειών παραμονής είναι απαγορευτικές με αποτέλεσμα να έχουν απολέσει την αρχική νομιμοποίηση είτε γιατί ποτέ δεν νομιμοποιήθηκαν εξαιτίας των πολιτικών νομιμοποίησης με το σταγονόμετρο. Το ίδιο ισχύει και για τους πρόσφυγες, αφού τα ποσοστά παροχής ασύλου ή ειδικού ανθρωπιστικού καθεστώτος κινούνται γύρω στο 1%, ενώ εκκρεμούν περίπου 45.000 προσφυγές.
   Εξετάζοντας στο σύνολό της την κυβερνητική μεταναστευτική πολιτική σημειώνουμε ότι: α) η κυβέρνηση αρνείται να λύσει το βασικό πρόβλημα που είναι η νομιμοποίηση των μεταναστών, β) διακηρύσσει και εφαρμόζει τη «μηδενική ανοχή», το «σφράγισμα» των συνόρων, την καταστολή, τη φυλάκιση ακόμη και ανήλικων μεταναστών χωρίς χαρτιά, γ) αναθέτει τη φύλαξη των συνόρων και τη διαπραγμάτευση συμφωνίας με την Τουρκία στον Frontex, δ) εφαρμόζει απαρέγκλιτα τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ και ε) αναβαθμίζει τη συμμετοχή της στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
   Σε αυτό το πλαίσιο η πρόταση νόμου για απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στα ανήλικα παιδιά μεταναστών με τη γέννηση ή και αργότερα ύστερα από αίτηση των γονέων που έχουν 5ετή συνεχή, μόνιμη και νόμιμη παραμονή δεν λύνει το πρόβλημα της μεγάλης πλειοψηφίας των μεταναστών, χρησιμοποιεί την ιθαγένεια ως μέσο ενσωμάτωσης και χειραγώγησης και αφαιρεί από το ίδιο το παιδί τη δυνατότητα να αποφασίσει, όσο το δυνατό πιο ελεύθερα για το αν θέλει να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια.
   Στην προτεινόμενη τροποποίηση των διατάξεων για την κτήση ιθαγένειας με πολιτογράφηση, το σοβαρότερο ζήτημα είναι η υποχρέωση του αιτούντος να αποδείξει «την ένταξή του στην ελληνική κοινωνία και την ενεργό συμμετοχή του στην πολιτική ζωή της χώρας σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές που την διέπουν», υποχρέωση που παραπέμπει σε ένα ιδιότυπο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Σε μια ταξική κοινωνία, οι αντίπαλες τάξεις αντιλαμβάνονται την «ένταξη» και τις «θεμελιώδεις αρχές» με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την ταξική τους θέση και την ταξική τους συνείδηση. Γι’ αυτό, στις δοσμένες συνθήκες, τα κριτήρια πολιτογράφησης πρέπει να είναι όσο το δυνατό περισσότερο αντικειμενικά και όχι ελαστικά. Τέτοια κριτήρια είναι η παραμονή και εργασία για ένα ικανό χρονικό διάστημα και η γνώση της γλώσσας. Με τη συμπερίληψη ορισμένων αδικημάτων στο ποινικό μητρώο του αιτούντος (αντίσταση κατά της αρχής, συκοφαντική δυσφήμιση και αδικήματα που σχετίζονται με τα καθεστώς «παρανομίας» από το οποίο πέρασαν οι περισσότεροι μετανάστες) και με το παράβολο που παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα.
   Το δικαίωμα συμμετοχής στις δημοτικές εκλογές περιορίζεται στους ομογενείς ή σε μετανάστες με μακρόχρονες άδειες παραμονής, ενώ παρεμποδίζεται η εκλογή σε θέσεις δημάρχου και προέδρου δημοτικού συμβουλίου. Σε σχέση με τη συζήτηση για το αν είναι «επανάσταση» ή «εθνική μειοδοσία» η εύκολη απόδοση ιθαγένειας, πρόκειται για αναπαραγωγή των κοσμοπολιτικών και των εθνικιστικών θεωριών, που αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και είναι εξίσου επικίνδυνες για τους εργαζόμενους. Στην καπιταλιστική κοινωνία, η παραχώρηση ιθαγένειας σχετίζεται με τις εκάστοτε ανάγκες του κεφαλαίου για τους όρους προσέλκυσης και εκμετάλλευσης ξένης εργατικής δύναμης. Η ιθαγένεια από μόνη της δεν λύνει κανένα κοινωνικό πρόβλημα του μετανάστη, όπως έδειξε και η εξέγερση των νεαρών μεταναστών με γαλλική ιθαγένεια στα υποβαθμισμένα γαλλικά προάστια. Η εθνική συνείδηση και ο πατριωτισμός δεν εξαρτώνται από το «αίμα», όπως ρατσιστικά υποστηρίζει ο ΛΑΟΣ, ούτε έχουν την ίδια σημασία για τις αντίπαλες τάξεις της καπιταλιστικής κοινωνίας. Το εθνικό συμφέρον της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι να γίνουν νοικοκύρηδες στον τόπο που παράγουν πλούτο. Το συμφέρον της πλουτοκρατίας είναι να εξασφαλίζει τη «διαμονή» ή/και τη «μετανάστευση» των κεφαλαίων της εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη κερδοφορία.
   Το ΚΚΕ έχει επίγνωση των σχεδιασμών διαφόρων ιμπεριαλιστικών οργανισμών που, με τη συνδρομή και διαφόρων ΜΚΟ, αξιοποιούν υπαρκτά ή ανύπαρκτα μειονοτικά ζητήματα, παρεμβαίνουν και σε ζητήματα ιθαγένειας, ώστε να διευκολύνεται η πολιτική των επεμβάσεων σε βάρος των λαών. Η απάντηση είναι η σφυρηλάτηση της ταξικής, αντιιμπεριαλιστικής και διεθνιστικής ενότητας των εργαζομένων, ντόπιων και ξένων, ενάντια στο κεφάλαιο και στον ιμπεριαλισμό. 

Οι θέσεις του ΚΚΕ 
   Νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα. Απλοποίηση των διαδικασιών και κατάργηση όλων των παραβόλων.
   Νομιμοποίηση χωρίς όρους και προϋποθέσεις των παιδιών μεταναστών που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Εγγραφή στα δημοτολόγια και έκδοση πιστοποιητικού γέννησης. Ιθαγένεια εφόσον το επιθυμούν με την ενηλικίωση. Ιθαγένεια με τη γέννηση στους ανιθαγενείς και μετανάστες γ’ γενιάς.
   Ειδική φροντίδα για ισότιμη πρόσβαση των παιδιών όλων των μεταναστών στην ελληνική δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, που θα περιλαμβάνει και εκμάθηση της μητρικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού τους.
   Δημιουργία πολύγλωσσων δημόσιων κέντρων για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού για τους ενήλικες μετανάστες.
   Άσυλο η ανθρωπιστικό καθεστώς στους πρόσφυγες και όσους προέρχονται από χώρες ιμπεριαλιστικής κατοχής και εμφυλίων. Ανυπακοή στον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ.
•Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
•Συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές με δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι για όσους έχουν 5ετή πραγματική παραμονή στη χώρα.

*  Η κ. Λίνα Κροκίδη είναι μέλος του Τμήματος Δημοκρατικών Δικαιωμάτων της Κ.Ε. του ΚΚΕ