Τώρα που κάθισε ο κουρνιαχτός από τις κρίσεις είναι μια καλή στιγμή να ειπωθούν κάποιες αλήθειες, αλήθειες που μπορεί να πονέσουν αλλά, πώς να το κάνουμε, είναι ΑΛΗΘΕΙΕΣ.
   Η απάντηση στο αν έγιναν κομματικές κρίσεις είναι ναι, όπως κάθε χρόνο. Ήταν όμως περιορισμένης κλίμακας και όχι σε όλα τα σώματα. Βεβαίως υπήρξε θέμα στην Αεροπορία με τον Κοσμά τον Βούρη και βεβαίως υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικής ηγεσίας, άλλα μήπως δεν γινόταν και επί ΠΑΣΟΚ; Αυτό όμως που δεν έχει προβληθεί αντίστοιχα με τις κομματικές παρεμβάσεις, όπου και αν έγιναν, είναι αυτές που προκλήθηκαν από τους αξιωματικούς για να μην αποστρατευθούν ή για να μετατεθούν εδώ ή εκεί ή να μείνουν στην Αθήνα.
   Και άντε, οι παρεμβάσεις για τις μεταθέσεις είναι σε έναν βαθμό κατανοητές. Αλλά να παίρνουν δύο κυβερνητικοί παράγοντες και δύο από την αντιπολίτευση για τον ίδιο αξιωματικό ζητώντας να μην αποστρατευθεί πάει πολύ. Αμ το άλλο; Είμαστε η μόνη χώρα που ο υπασπιστής του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι ανώτατος αξιωματικός. Τελικά είναι και ντροπή για τον Πρόεδρο (σύμφωνα με την ταπεινή μου γνώμη και βλέποντας τα όσα συμβαίνουν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες).
   Όσο για το αν ήθελε ο αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού να μείνει, κάποιοι λένε ότι ξέρουν την αλήθεια και κάποια μέρα θα τη μοιραστούν με τον Πρόεδρο και τότε θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.
   Λοιπόν, για να τελειώνει αυτή η πλάκα για το ποιος παρενέβη και ποιος όχι και για το αν έγιναν κομματικές ή όχι κρίσεις, καλό θα ήταν οι κρατούντες να νομοθετήσουν κριτήρια για την πρόοδο των αξιωματικών για να μην μπορεί κανείς να πει το παραμικρό. Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς γίνεται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, δίκιο έχει που φωνάζει, αλλά τι έκανε τόσα χρόνια για να μην μπορεί η Ν.Δ. με τον νόμο του ΠΑΣΟΚ να κάνει ό,τι θέλει στις κρίσεις;
   Και, για να μην ξεχνιόμαστε: παρεμβάσεις για τις κρίσεις δεν έγιναν στο Ναυτικό!..